Allergie

Allergieën of overgevoeligheids reacties zijn een belangrijke oorzaak van jeuk en huidklachten bij onze huisdieren. De verschijnselen variëren van af en toe een beetje jeuk tot onophoudelijk bijten, likken en krabben, soms tot bloedens toe.

Oorzaak
Als een dier in contact komt met een stof die niet in zijn lichaam thuishoort, reageert hij hierop met een afweer reactie. Bij een allergische reactie gebeurt dit ook, maar dan heel sterk. Er is dus sprake van een soort paniekreactie van het lichaam op een betrekkelijk onschuldige stof. Waarom dit gebeurt is nog niet helemaal duidelijk, maar de gevolgen zijn duidelijk zichtbaar: jeuk! De problemen worden veroorzaakt doordat het dier overgevoelig is voor bepaalde stoffen. Er zijn drie belangrijke vormen van allergie:

  • Vlooienallergie
  • Voedingsallergie
  • Atopie

Vlooienallergie komt best veel voor. Deze dieren zijn vrijwel altijd vlovrij, aangezien de vlooien snel na het bijten vertrokken zijn. Voedselallergie komt vrij weinig voor. Atopie valt te vergelijken met hooikoorts bij de mens, ook hier is sprake van een allergische reactie op huisstof, graszaad en dergelijke. Bij honden blijken huisstof, huisstofmijten, mens- en katte-huidschilfers meestal de boosdoener.

Verschijnselen
Het meest opvallende verschijnsel is natuurlijk jeuk. Terwijl dieren met vlooien vaak alleen jeuk hebben bij hun staart en op hun rug, zie je bij een voedselallergie en atopie vooral jeuk aan kop, oorschelpen, poten en buik. De dieren likken en knagen aan hun poten en tussen hun tenen, schuren met de kop over de grond en krabben aan buik en oren. De huid kleurt door de voortdurende irritatie zwart en er zitten soms kleine puistjes op, die later openbarsten en kleine korstjes vormen.

Voorkomen
Allergieën komen voor bij alle rassen, maar bij sommige rassen zien we duidelijk meer problemen dan bij andere. Voorbeelden zijn Golden Retrievers, (West highland white) Terriërs en Poedels.

Diagnose
De meeste dieren met jeuk hebben geen allergie. De belangrijkste oorzaak voor jeuk blijft vlooien. Ook luizen, teken, vachtmijten en schimmels kunnen huidklachten geven. Bovendien bestaan er ziekten van de huid zelf. Om vast te stellen of een dier allergisch is, is het dus van belang eerst alle andere oorzaken voor de huidproblemen uit te sluiten. Dit gebeurt in eerste instantie met een microscopisch onderzoek. Daarna wordt de vlooienbehandeling aangescherot. Om een voedselallergie uit te sluiten krijgt het dier gedurende zes weken dieetvoeding. Is er verbetering dan is een voedselallergie waarschijnlijk.

Als vervolgstap kunnen we bij honden, net zoals bij mensen, een allergietest doen. We scheren dan een stukje huid kaal en spuiten hier een aantal stoffen in, waarvan bekend is dat ze vaak problemen geven. Na 20 minuten lezen we de test af. In sommige gevallen is het nodig de test na 48 uur nog een keer af te lezen. Op deze wijze zien we niet alleen of een dier allergisch is, maar ook waarvoor.

Behandeling
Vlooienallergie wordt behandeld door een maandelijkse ontvlooiing met een goed middel. Een dier met voedselallergie krijgt andere voeding. Dieren met atopie zijn minder eenvoudig te behandelen. Grofweg zijn er drie mogelijkheden voor een hond met atopie:

  • Cyclosporines: Een veilige en doeltreffende, maar kostbare methode is met cyclosporines de allergische reactie te onderdrukken. De capsules worden dagelijks - en in later stadium - om de dag toegediend. In een aantal gevallen zullen de klachten tijdelijk moeten worden ondersteunt met andere medicatie.
  • Desensibilisatie: Een tweede manier van behandelen is desensibiliseren. Na de allergietest wordt gedurende enkele maanden een allergeen (het stofje dat de allergie veroorzaakt) ingespoten met een toenemende dosis. Op deze wijze hopen we het lichaam aan de stof te laten wennen, waardoor na verloop van tijd de allergie afneemt. U heeft hierbij ongeveer 75% kans op succes. Slaagt deze methode dan is het dier meestal voor lange tijd van zijn probleem verlost. Soms is het nodig om de behandeling op een later tijdstip te herhalen.
  • Prednison: Met deze medicijnen is het goed mogelijk om de klachten de kop in te drukken. Dit zal meestal niet tot blijvende genezing leiden. Uw dier zal dus levenslang regelmatig medicijnen nodig hebben. Vanwege de ernstige bijwerkingen wordt het langdurige gebruik van prednison afgeraden.

Erfelijkheid
Uit het feit dat bepaalde rassen duidelijk meer problemen hebben mogen we aannemen dat het in zekere mate erfelijk bepaald is. Inmiddels is ook gebleken dat sommigen lijnen binnen een ras meer problemen hebben. Het is raadzaam terughoudend te zijn met fokken met allergische dieren.