Arthrose

Röntgenfoto van een hond met arthrose ten gevolge van Heupdysplasie

Arthrose of arthritis is een chronische ontsteking van het gewricht. Deze ontsteking ontstaat wanneer twee botten niet soepel in het gewricht bewegen of na trauma (bijvoorbeeld een val of aanrijding). Het kraakbeen in het gewricht kan beschadigd raken en het gewricht wordt overvuld. Uiteindelijk leidt arthritis tot de vorming van nieuw kraakbeen en bot op de plaatsen waar een chronische irritatie plaats heeft gevonden. Een dier met arthrose is bijna altijd kreupel.

Diagnose
Om erachter te komen hoe ver de arthrose is gevorderd bij een dier, wordt een uitgebreid lichamelijk en orthopedisch onderzoek uitgevoerd. Bij het orthopedisch onderzoek wordt de nadruk gelegd op de plaats van de kreupelheid. De poten worden van teen tot top (inderdaad in omgekeerde volgorde) betast, gerekt en gestrekt. Daarna zijn de rug en nek aan de beurt. Gelet wordt op verdikkingen van gewrichten of botten, pijnlijkheid en geluid (crepitatie) bij beweging. Voor de definitieve diagnose is vaak een röntgenfoto noodzakelijk. Enkele veel voorkomende aandoeningen waarbij arthrose ontstaat zijn Elleboogdysplasie (ED), Heupdysplasie (HD), Calvé-Legg-Perthes, Patellaluxatie en een Gescheurde Voorste Kruisband (VKB). Er wordt dus bij het onderzoek ook gezocht naar een mogelijke onderliggende ziekte als oorzaak voor de arthrose.

Behandeling
De al aanwezige arthrose kan niet meer worden gereduceerd. Wel kunnen de klachten met medicatie en rust worden verminderd en ondersteund. Een regelmatige controle zal nodig zijn om een goed verloop te kunnen garanderen. Uiteindelijk zal de arthrose verergeren en kan de arthrose zo'n hevige klachten geven dat het niet leefbaar meer is. Hoe snel de arthrose verergerd verschilt per hond en is vooraf niet te voorspellen.

Het arthroseregime biedt voor de meeste honden een uitkomst:

  1. Medicijnen
    Het belangrijkste doel van de medicatie is om de progressie van de arthrose te remmen. Voorbeelden van medicijnen die - ook langdurig - gebruikt worden zijn Metacam, Rimadyl, Trocoxil, Prednison, Dexamethason of Cortaphen. De keuze van medicatie is gebaseerd op de symptomen en de uitslag van de röntgenfoto. Daarnaast is de keuze afhankelijk van het gebruiksgemak. Zo is Metacam een vloeibare ontstekingsremmer die ideaal is voor de kat. Trocoxil is daarentegen een tablet voor honden die slechts één keer per maand hoeft te worden gegeven.
  2. Bewegingsbeperking
    Het bewegingsschema moet worden aangepast aan de klachten van uw dier. Zeer belangrijk voor het herstel is regelmatige, gedoseerde, rechtlijnige beweging. Dit houdt in dat de hond aan de lijn moet worden uitgelaten. Het aanlijnen is van belang om abnormale beweging in de gewrichten te voorkomen. Spelen of springen mag niet. Bij de rechtlijninge beweging is het beter om meerdere malen per dag een wat kleiner stukje te lopen dan één grote een wandeling van uren.
  3. Gewichtsbeperking
    Wanneer uw hond te zwaar is, is het voor de prognose van de aandoening belangrijk om een dier af te laten vallen. Een goede manier om af te vallen is gebruik te maken van Hill's J/D Reduced Calorie (zie hieronder).
  4. Voedingsverbetering
    Ter ondersteuning van de klachten kan de voeding worden aangepast. In dit geval adviseren wij voor de hond en de kat Hill's J/D. Voor honden met overgewicht is er ook Hill's Reduced Calorie waarmee een dier verantwoord kan afvallen. de voeding bevat een uitgekiende hoeveelheid vetzuren die de achteruitgang van gewrichten remmen. Aanvullend kan gebruik worden gemaakt van voedingssupplementen zoals Seraquin of Fortiflex die de samenstelling van de gewrichtsvloeistof verbeteren. Wanneer u gebruik maakt van voedingsverbetering is het mogelijk om na enkele weken de dosering van medicijnen te verlagen