Deel 15: Heup uit de kom

Gisteren was het weer een dag vol met fretten. Al vroeg stonden de baasjes bij de balie in de rij om hun diertjes te brengen voor sterilisatie of castratie. Kitty voerde alle gegevens van de dieren in de computer in en Han nam de de fretjes mee naar de opname waar ze ieder een eigen hokje en een opnamekaart kregen. Omdat ik "fretten-specialist" ben komen de eigenaren van heinde en ver met hun fretten voor deze operaties naar onze kliniek toe. Sommigen mensen moeten 4 uur reizen voor ze in Helmond zijn. Daarom mogen fretten 3 uur nadat ze gebracht zijn voor een sterilisatie of castratie weer met de eigenaar mee terug naar huis. De meesten eigenaren trekken er een dag voor uit en gaan even de stad in. Vandaar dat er altijd veel afspraken gemaakt worden in de vakanties (zoals nu tussen de kerst en de jaarwisseling).

Het was dus aanpakken want er stonden 4 sterilisaties en 7 castraties fret op mijn programma. Daarnaast ging het "gewone" werk natuurlijk door. Mijn collega's Job en Maico namen dat deel voornamelijk voor hun rekening. Alleen de hond die de avond ervoor was aangereden en die ik in mijn nachtdienst had behandeld en opgenomen wilde ik graag zelf verder begeleiden. Er stonden gelukkig geen afspraken die ochtend voor mij zodat ik op tijd kon beginnen met de operaties.

Voor elke operatie wordt ieder dier eerst onderworpen aan een pre-anaesthetisch onderzoek waarbij hart, longen, slijmvliezen en temperatuur worden onderzocht. Daarna wordt er via een prikje een voor-narcose gegeven waar het fretje rustig van wordt. Vervolgens wordt het diertje verder onder narcose gebracht met gas-narcose. De operatie-assistente scheert vervolgens de operatieplek en wast deze met een desinfecterend middel. De operatiekamer heeft ze al voor die tijd in staat van paraatheid gebracht. Ik trek een operatieschort aan en ga mijn handen 5 minuten wassen en trek steriele handschoenen aan. De operatie is preciezie werk omdat fretjes erg klein zijn, gemiddeld 500-1000 gram. Het gebeurd ook nogal eens dat ik een herstel-operatie moet uitvoeren omdat deze operatie bij een collega in den lande niet goed gelukt is. Na de operatie worden door de assistentes de oren schoongemaakt (veel fretten hebben oormijt) , de nageltjes geknipt, het gebit bekeken en de temperatuur weer opgenomen. Deze kleine dieren koelen snel af tijdens een operatie, daarom verblijven ze ook altijd enige tijd na de operatie in de couveuse. Echter een te warme omgeving is voor een fretje ook niet goed, dus wordt elke half uur daarna de temperatuur opgemeten.
Zoveel fretten op een ochtend opereren is teamwerk en vereist een goede organisatie. Fretten lijken erg op elkaar maar je kunt ze moeilijk een halsbandje met naam omdoen om ze uit elkaar te houden. Dat betekent dat goed opgelet moet worden dat het diertje weer in het juiste hokje komt na de operatie en de couveuse.

Ik heb al eens eerder verteld dat ik het zo prettig vind om met meerdere collega's in de kliniek te werken. De fretten-operaties liepen namelijk erg uit doordat 2 mannetjes die voor een castratie kwamen een binnenbal bleken te hebben. Dat betekent dat een of beide testikels niet zijn afgedaald. Omdat mannetjes behoorlijk kunnen gaan stinken als ze niet gecastreerd zijn, moet bij deze kerels een uitgebreidere operatie plaatsvinden om alsnog beide testikels te verwijderen. Maico nam het maken van de rontgenfotos van de aangereden hond over. De hond bleek, zoals ik al vermoedde, zijn heup uit de kom te hebben. Daarnaast was er sprake van een ernstige verscheuring van de buikwand waardoor de darmen in het liesgebied direkt onder de huid lagen en daar een enorme zwelling gaven. Met behulp van een contrastmiddel in de blaas werd gecheckt of de blaas nog intakt was. De eigenaar werd gebeld en er werd besloten dat er zo snel mogelijk een operatie van de buikwand en een repositie van de heupkop moet plaatsvinden. De middag stond al vol met afspraken dus het moest eigenlijk nog die ochtend gebeuren. Er werd wat geschoven met de afspraken en Job begon met de operatie. Tussen de fretten door, bemoeide ik als orthopeed mij met de heup van de hond en zette hem weer terug waarna de poot werd opgebonden om te voorkomen dat hij er weer zou uitschieten.

De middagpauze schoot er voor allemaal een beetje bij in. Met een boterham en een kop koffie in de hand werd er doorgewerkt. De fretten werden weer allemaal opgehaald. Er wordt uitleg gegeven over wat er is gedaan en wat er eventueel nog aan bijzonderheden is opgemerkt. De nazorg wordt zoveel mogelijk door de assistentes besproken. Maar iedere eigenaar wil toch graag ook de dierenarts even spreken (zeker als je een heel eind hebt moeten rijden) dus daar was ik wel even mee bezig. Bovendien komen er vaak nogal wat vragen los over andere frettenzaken. De middag verliep verder minder hektisch dan de ochtend. De afspraken konden redelijk op tijd geholpen worden.

De aangereden hond in de opname kwam wat moeilijk bij en ik maakte me daar een klein beetje zorgen om. Hij kreeg wat aanvullende "oppeppende" injekties en ging aan het intraveneuze infuus. Zijn temperatuur wilde niet goed stijgen dus werden er extra warmtelampen bij gehangen. Eind van de middag overlegde ik nog even met Job wat we verder nog zouden doen. Hij had er alle vertrouwen in dat het wel goed zou gaan. 's Avonds na het avondspreekuur ging het al wel wat beter maar maakte ik mij nog steeds ongerust. Na een aanrijding weet je nooit wat er allemaal precies inwendig is beschadigd. Ik nam voor de zekerheid nog wat bloed af voor nader onderzoek, dat bleek gelukkig goed te zijn. Ik stelde om 22.00 uur de eigenaar telefonisch op de hoogte van mijn twijfels en sprak af dat we de volgende dag om 9.00 uur weer contact zouden hebben. Pas 's nachts om 1.00 uur was ik er zelf van overtuigd dat het goed ging met de patient, hij was nog zwak maar wel weer goed bij. Moe maar voldaan ging ik naar bed. De volgende ochtend vroeg lag hij gelukkig te kwispelen toen ik in mijn ochtendjas en slaperige kop even een kijkje ging nemen.

Hanneke Moorman.

Previous page: Belevenissen | Next page: Deel 136: Punky: de kat met geluid uit zijn oor