Deel 17: Verhaal stagiaireVerhaal stagiaire

Mijn naam is Cindy Marcus en ik loop nu 3 weken stage in Dierenkliniek "Brouwhuis". Ik ben 17 en ik woon in Helmond (Brouwhuis).

Ik heb altijd al iets met dieren willen doen, maar wat precies wist ik nog niet. Daarom ben ik dit jaar de Helicon opleiding mbo dierverzorging in Eindhoven gaan volgen. Je gaat dan 1 keer in de week naar school en loopt minstens 20 uur in de week stage. Waar, mag je helemaal zelf bepalen, als het maar iets met dieren te maken heeft.
Voor die stageplaats moet je wel zelf zorgen. Je bent dus niet verplicht om bij een bepaald soort bedrijf stage te lopen. De opleiding duurt 2 jaar.

Het eerste half jaar heb ik stage gelopen bij een dierenpension in Nuenen. Ik heb er veel van geleerd en ook het werk op zich was wel leuk, maar toch niet iets waar ik later m'n werk van zou willen maken. Uiteindelijk wou ik toch iets in de dierenzorg gaan doen en heb ik besloten om hierna een opleiding te gaan volgen als Erkend Dierenarts-assistente. Dat is een 4 jarige opleiding die ik in Barneveld ga volgen. Dan ga je 1 keer in de 2 weken les volgen op school en minimaal 1 dag in de week stage lopen bij een dierenkliniek. Pas als ik voor die opleiding geslaagd ben kan ik aan de slag als Dierenartsassistente.

Maar nu zal ik even vertellen wat ik zoal allemaal kan doen op een dag in de dierenkliniek. 's Morgens om half negen begin ik. Dan wordt er eerst gezorgd voor de dieren die in de opname aanwezig zijn. Vorige week kwam er een kat binnen die in het hoofd gebeten was door een hond. De kat was er erg slecht aan toe. Hij kon z'n kopje niet omhoog houden en at alleen als je het bakje onder z'n neus hield. Het enige wat je uitwendig kon zien was een wondje in z'n oor. De kat moest nog een nachtje blijven voor observatie en zou de volgende dag naar huis mogen als hij goed zou zijn. Jammer genoeg overleed hij diezelfde nacht nog. Hij bleek een trauma te hebben gehad dat je aan de buitenkant van het dier niet kon vaststellen.

Als we klaar zijn in de opname worden de operaties voorbereid. 's Morgens wordt er altijd geopereerd; dat duurt meestal tot 12 uur-half 1. Maar dat is natuurlijk afhankelijk van het aantal dieren en de duur van een operatie.Voor zo'n operatie wordt het dier eerst onder narcose gebracht. Het is belangrijk dat de dieren tijdens de operatie in de juiste houding liggen, daarom worden ze met hun voor- en achterpoten vastgebonden, zodat ze tijdens de operatie niet om kunnen vallen. De plaats waar het dier geopereerd moet worden, wordt gesteriliseerd en geschoren. Dan wordt het dier naar de O.K. gebracht en eventueel aan de monitor of aan het narcosegas gelegd. Soms wordt er aan me gevraagd of ik er even bij wil blijven om te controleren of het dier goed ademt en eventueel om het narcose apparaat bij te regelen. Ik vind het altijd interessant om tijdens de operaties mee te kijken, maar dat gaat natuurlijk niet altijd.

Als de operatie klaar is word eerst de O.K. weer gesteriliseerd en het operatie-setje wordt afgewassen en in de autoclaaf gesteriliseerd. Als dan alle operaties klaar zijn wordt heel de O.K. alvast schoongemaakt. De meeste operaties zijn sterilisaties of castraties van honden, katten en fretten. Maar ook operaties bij reptielen en amfibieën worden uitgevoerd. Vorige week nog was er een baardhagedis waarbij een teen geamputeerd moest worden.
Ik moest hem naderhand wakker schudden want hij wou uit zichzelf maar niet uit de narcose bijkomen.

Kleine dieren zoals fretten en knaagdieren worden na de operatie in de couveuse gelegd omdat ze tijdens de operatie -ondanks dat ze op een verwarmingsmatje liggen- te veel afgekoeld zijn. Als alles opgeruimd is gaan we om half 1 eten en om 1 uur gaan we weer aan de slag.

Maandag was er een konijn van al 12 jaar die haken op de kiezen had. Die haken prikken in de wangen en in de tong. Daardoor krijgt hij allemaal ontstekingen in de mond. Die haken moeten er dan afgeslepen worden. Normaal gebeurt zoiets onder narcose. Maar als je dat doet bij zo'n extreem oud beestje kan het heel goed zijn dat hij er niet meer uitkomt en sterft. Daarom is er besloten om het konijn zonder narcose te behandelen, en dat is gelukkig allemaal goed gegaan, maar het was wel een hele gedoe. Zelfs onder narcose is het al een hele klus.

Twee keer per dag worden alle ruimtes schoongemaakt; er wordt gestofzuigd en gedweild. Tussendoor kan ik alvast de vuile was in de wasmachine en daarna in de droger stoppen. Dat moet elke dag gebeuren omdat de dieren in de opname schone dekens en handdoeken nodig hebben. Ook help ik soms de dierenarts mee als het spreekuur is. Als er een echo of een röntgenfoto gemaakt wordt help ik soms ook mee samen met de assistentes. Een röntgenfoto maken is soms erg lastig, omdat je met je hand niet in het licht mag komen en het dier toch goed vast moet houden. Laatst heb ik meegeholpen met een fret die verdacht werd van een baarmoederontsteking. De een houdt hem bij zijn achterpootjes vast en de ander bij zijn voorpootjes, maar je moet wel zorgen dat ze helemaal rechtliggen, anders lukt het niet. Na vele pogingen is het dan uiteindelijk toch gelukt.

De dieren in de opname worden regelmatig getemperatuurd. Als de temperatuur veel te laag is wordt er een warmtelamp boven gehangen. De telefoon opnemen en mensen helpen achter de balie kan ik nog niet, maar dat is natuurlijk logisch omdat ik hun vragen niet kan beantwoorden. Rond 4 uur/half 5 word alles weer gezogen en gedweild. Soms moet je even wachten voordat je kunt stofzuigen en dweilen omdat er te veel mensen in de wachtkamer zitten of omdat de dierenarts bezig is in de behandelkamer. Maar ik heb altijd wel iets te doen, dus dat is niet zo erg. Rond 5 uur/half zes kan ik naar huis gaan. Ik vind het echt leuk werk, en ik hoop dat ik er nog lang stage mag komen lopen!

Previous page: Belevenissen | Next page: Deel 136: Punky: de kat met geluid uit zijn oor