Deel 18: Fret Thorax long-operatie

Graag zou ik dit stukje willen beginnen met het bedanken voor de positieve reakties die wij krijgen op onze kleine verhaaltjes in de Corridor en het Hofkompas. Het is niet altijd gemakkelijk om de stukjes te schrijven; wij zijn helaas geen schrijverstalenten en het moet altijd even tussen alle drukke bezigheden door. Toch geeft het een goed gevoel als het klaar is en dan blijkbaar ook nog leuk gevonden wordt!

Vaak schrijf ik over iets wat mij heeft bezig gehouden de laatste dagen. Zo hebben Job en ik een maand geleden een moeilijke operatie uitgevoerd bij een klein fretje. Dit fretje genaamd Danny had een abces in de longen. Dit abces was niet met antibiotica te behandelen. Een abces is een holte met daarin ontstekings materiaal (pus). Meestal ontstaat dit door een bacteriële infectie. Helaas heeft die holte de neiging om zich in te kapselen waardoor het voor antibiotica moeilijk wordt om erin door te dringen. Het beste is dan om zo'n abces open te maken waardoor de rotzooi eruit kan en de antibiotica zijn werk kan doen. Nu is een long niet bepaald een makkelijke plaats waar je even een abces openmaakt en als de inhoud van het abces in de borstholte zou komen zou dat direkt een behoorlijke borstvliesontsteking geven met waarschijnlijk een fatale afloop. Besloten werd om dat deel van de longen waar het abces in zat geheel te verwijderen.

Dat klinkt makkelijker dan het is. Zo'n fretje weegt maar 700 gram. Omdat de borstholte opengemaakt moest worden moet het diertje constant beademd worden. In de borstholte heerst namelijk een onderdruk (vacuüm). Als het middenrif en de tussenrib-spieren worden aangespannen ademt een dier automatisch in. Door de onderdruk in de borstholte worden de longen dan uit elkaar getrokken zodat de lucht via de luchtpijp in de longen wordt gezogen. Bij ontspanning van die spieren gaan de longen door hun elasticiteit weer terug en wordt er uitgeademd.

Terwijl Job en ik tussen de kleine ribbetjes van het fretje door in de borstkas bezig waren, heeft Han onze assistente op perfecte wijze het fretje constant een uur lang beademt. Dat betekende 30x per minuut in de zuurstof ballon knijpen en wel op zodanige wijze dat de longen voldoende werden geventileerd maar niet zodanig dat de longen werden "opgeblazen". Daarnaast moest zij goed kijken en luisteren naar ons, de chirurgen. Als wij bezig waren in de borstkas mocht zij even niet beademen. Als het chirurgisch instrumentarium tegen de longen komt kan dat een beschadiging van het longweefsel en daardoor een lekkage veroorzaken. Han had dus een zeer verantwoordelijke taak die zij uitstekend uitvoerde. Op het einde van de operatie had zij behoorlijk kramp in haar handen maar zij wilde er graag tot het einde bij blijven en ging gewoon door. Na anderhalf uur waren we klaar en kon het fretje in de couveuse weer bijkomen.

De operatie was goed geslaagd, het afwijkende longdeel was netjes verwijderd. We hadden allemaal een zeer goed gevoel. Het was een operatie waar in Nederland nog geen dierenarts zich aan gewaagd had en mogelijk zelfs in Europa waren wij de enigen die dit ooit hadden gedaan. De eigenaar was ook erg blij want dit diertje was haar zeer dierbaar. Omdat het zo'n zware operatie voor het fretje was, was er van te voren al besloten dat het diertje enige dagen in de kliniek zou blijven na de operatie. Echter het fretje knapte zo snel en goed op, dat wij deze turbo-fret na 2 dagen al naar huis lieten gaan omdat hij niet meer te houden was in zijn "ziekenhuis bedje".

Na 10 dagen kwam de eigenaar op controle voor het verwijderen van de uitwendige hechtingen. Zij vertelde dat de fret tot haar verbazing dusdanig was opgeknapt, dat het leek of er nieuwe batterijen in geplaatst waren. Er werd een controle röntgenfoto van de borstkas gemaakt en het zag er allemaal prima uit. Iedereen was blij en gelukkig!
Vanuit de Universiteit in Utrecht werd ons al gevraagd of wij er niet een artikel over wilde schrijven in het Tijdschrift voor Dierenartsen. Gezien tijdgebrek werd dat even op de lange baan geschoven.

Maar toen...... een maand later belde de eigenaar op dat Danny die het steeds zo fantastisch had gedaan plots acuut benauwd was geworden. Zij woonde drie kwartier rijden van de kliniek en kwam met spoed naar ons toe. Bij aankomst was het fretje echter al overleden. Dan wordt je even stil als arts.
Later bleek uit de sektie dat er longembolie was opgetreden. Dat betekent dat er een stukje (waarschijnlijk) ontstekingsmateriaal is vastgelopen in de longslagader. Een complicatie die af en toe voorkomt en helaas niet is te voorkomen. Heel erg jammer.

Natuurlijk kunnen wij heel veel dieren en hun liefhebbende eigenaren helpen, maar die dieren waar je iets bijzonders voor kunt betekenen en waar het dan toch door omstandigheden die je als arts niet in de hand hebt, niet goed mee afloopt, maken altijd veel indruk op mij.

Hanneke Moorman.

Previous page: Belevenissen | Next page: Deel 136: Punky: de kat met geluid uit zijn oor