Deel 32: Warm weer

Het is warm weer, de zon schijnt door de ramen. Gelukkig hebben we airco in de behandelkamers en is het daardoor in de kliniek goed uit te houden. In de zomer is het meestal druk op de kliniek maar vandaag valt het wel mee met de drukte. De stagiaires lopen een beetje rond te drentelen en weten niet goed wat ze moeten doen. De assistentes hebben zich namelijk de hele ochtend al het hoofd gebroken over wat ze deze meisjes konden laten doen maar zijn even door hun klusjes heen.

In de zomer zijn er altijd veel stagiaires op de kliniek. Vaak is dat erg leuk maar soms, als het er veel zijn is het ook wel eens belastend voor de assistentes. Er zijn er die pakken goed aan en hebben aan een half woord genoeg maar er zijn er echter ook die hoewel ze zien dat je zelf erg druk bent, dan maar gaan zitten want de voeten zijn zo moe…..Maar de laatste tijd hebben we gelukkig zeer enthousiaste stagiaires die zelfs niet te beroerd zijn om wat onkruid te wieden in het tuintje voor de praktijk.

Vandaag heerste er een wat gemoedelijk sfeertje; er werden ijsjes gehaald want er was tijd om die vanmiddag gezamenlijk te verorberen. Tot… een telefoontje kwam van Mevr. B. Mevr. B. is een mevrouw die iets gezet is en deze mevrouw heeft een hond die ook iets gezet is: Bulletje, een prachtige flinke Engelse Bulldog. U kent het grapje wel zo baas zo hond. Hele aardige mevrouw en een schat van een hond.

Nu was mevrouw echter helemaal in paniek. Ze was met de hond een kwartiertje gaan wandelen (even een brief posten) en toen was Bulletje plots door zijn poten gezakt en kon niet meer overeind komen. Ze mocht uiteraard gelijk komen. De assistente lichtte een van de dierenartsen in en die ging gelijk aan de slag. Met dit warme weer is het meestal al wel duidelijk wat er aan de hand is. De zuurstof wordt klaar gezet, het infuus materiaal word klaargelegd en het speciale medicijn wordt alvast bij de hand gehouden.

Binnen 5 minuten komt Bulletje binnen, hij ademt zwaar en ligt voor "pampus". Mevrouw huilt en is helemaal van streek. Dierenarts Job kijkt naar de hond en weet het meteen: Deze hond heeft problemen met oververhitting. Hierdoor moet hij veel hijgen maar het slijmvlies in de keel is gezwollen waardoor hij nog moeilijker kan ademen.
Honden raken hun warmte kwijt door te hijgen. Als dat echter moeilijk gaat doordat de slijmvliezen in de keel gezwollen raken bij een hond die toch al een abnormale kop en keel heeft (zoals bij kortsnuitige rassen) dan ontstaat er een levensbedreigende situatie. Daarnaast hebben deze honden vaak een te nauwe luchtpijp wat een goede doorstroming met lucht moeilijker maakt.

Doordat mevrouw midden op de warme dag slechts een kwartiertje was gaan wandelen was Bulletje met dit warme weer te warm geworden waardoor hij meer moest gaan hijgen om zijn warmte kwijt te raken. Door het hijgen en het warme weer waren de slijmvliezen in de keel gezwollen geraakt en kon hij bijna geen adem meer krijgen. De hond werd vervolgens te warm en zakte door de poten. De temperatuur kan boven de 42 graden stijgen en daarmee de interne organen en de hersenen beschadigen. Vooral kortsnuitige rassen hebben hier in de zomer last van en soms sterft de hond hierdoor.

Job wist dat er geen tijd te verliezen was, de hond werd op de behandeltafel gelegd en hij nam de temperatuur op: 41,5 graden. Hij vroeg de eigenaar of zij misschien even in de wachtkamer wilde plaats nemen zodat hij geconcentreerd zijn werk kon doen. Vervolgens legde hij samen met de collega dierenarts de hond aan de zuurstof, legde een infuus in de bloedbaan aan en gaf de hond een middel om zwelling en shock tegen te gaan. Tevens werden instructies aan de assistentes gegeven om de hond te koelen met natgemaakte handdoeken die over de hond werden gelegd. De poten werden besprenkeld met alcohol (door de snelle verdamping koelt dat sneller af). Kortom iederen was bezig om Bulletje te helpen. De stagiaires keken hun ogen uit. Dit was net als op televisie in bijvoorbeeld ER.

Na een half uurtje werd de ademhaling rustiger en leek hij weer een beetje meer wakker te worden. De eigenaar die er, nadat de eerste hulp was verleend, weer bij mocht komen kreeg weer wat hoop. Besloten werd dat de hond rustig in de opname zou worden gelegd waarna de eigenaar naar huis zou gaan om het verdere verloop af te wachten.

Gelukkig ging het allemaal goed. Na een nachtje te zijn overgebleven in de kliniek sprong Bulletje de volgende morgen een zielsgelukkige eigenaar weer in de armen.
De eigenaresse vertelde dat ze zelf die avond ook nog bij de dokter was geweest van alle ellende was ze gaan hyperventileren en had ze het zelf ook zeer benauwd gekregen.

Er werd het advies gegeven om Bulletje toch iets te laten afvallen zodat hij minder snel bevangen zou raken door de hitte. Daarnaast is het voor deze honden met warm weer niet aan te raden om op het heetst van de dag een wandelingetje te gaan maken, zelfs een klein wandelingetje in de hitte kan al te veel zijn. Beter kan dat s'ochtends of s'avonds als het wat koeler is gebeuren. Bulletje heeft het gelukkig gered en zijn vrouwtje kwam een uurtje laten nog langs met een grote doos gebak. Dat wordt vandaag smikkelen want de ijsjes van gisteren lagen ook nog in de vriezer: Daar waren we gisteren niet meer aan toe gekomen.

Hanneke Moorman (dierenarts)

Previous page: Belevenissen | Next page: Deel 136: Punky: de kat met geluid uit zijn oor