Deel 47: Het vervolg van Alfy's verhaal

Vorige maand heb ik u verteld over de meest gevreesde ziekte van allemaal en de behandeling hiervan. Bij Alfy, een herder kruising van 12 jaar oud was Lymfeklierkanker vastgesteld. In samenwerking met een specialist op dit vlak werd besloten Alfy te behandelen met chemotherapie. De eerste behandelingen zijn inmiddels 4 maanden geleden begonnen. Ze reageerde heel goed op de chemotherapie en leek helemaal geen last te hebben van bijwerkingen. Na de eerste behandelingen waren de lymfeklieren al geslonken en rende Alfy weer rond alsof er niets aan de hand was. Helaas kent iedere chemokuur ook zijn tegenslagen en Alfy bleef hiervan niet gevrijwaard. Gelukkig zijn de bijwerkingen bij Alfy beperkt gebleven tot een enkele keer wat misselijkheid en braken. Bovendien zijn hiervoor goede medicijnen, zodat we dit ongemak voor Alfy hebben kunnen beperken.

Enkele maanden kreeg Alfy echter iets nieuws. Niet de kanker, en ook niet de chemotherapie maar Alfy's pootje vormde het probleem. Alfy kreeg een infectie van haar voorpootje en hierdoor werden de gewrichten aangetast. Wat een pech! Desondanks bleven we vechten en ook dit probleem werd weer opgelost. Alfy kreeg antibiotica en knapte snel op. Inmiddels kon de chemotherapie gewoon doorgaan. Na 11 weken brak een belangrijk moment aan. De eerste fase van de chemo was voorbij en Alfy deed het prima. Het leek erop dat we de ziekte aardig onder controle hadden. Toen sloeg het noodlot toe.

Alfy werd ziek en begon zich duidelijk slechter te voelen. Ze kon nog maar moeilijk op haar pootjes staan en leek wel dronken. Een bijwerking van de medicijnen kon dit niet zijn maar het was ernstig genoeg om de situatie eens in overweging te nemen. In samenspraak met de specialist werd besloten een bloedonderzoek te doen om te kijken of hierdoor meer duidelijkheid in de zaak kon komen. Uit het bloedonderzoek konden we afleiden dat ergens in het lichaam een ontsteking gaande was, maar we hadden nog steeds niet iets om ons aan vast te houden.

Intussen werd Alfy zieker en zieker en begon ze duidelijk zenuwstoornissen te vertonen. Alles wees erop dat we mogelijk toch de slag tegen de kanker aan het verliezen waren. De medicijnen die we gebruikten dringen niet door tot in de hersenen en juist hier leek het dat de tumorcellen zich genesteld hadden. Omdat Alfy snel zieker werd hebben we besloten om te stoppen met de behandeling en Alfy in te laten slapen. Een moeilijk besluit, maar voor Alfy het beste.

Helaas zullen we nooit precies weten wat Alfy nu op het laatst gekregen heeft, maar dat is niet het belangrijkste. Het gaat erom dat de eigenaar van Alfy het besluit heeft genomen het gevecht met de kanker aan te gaan. Door dit besluit te nemen heeft hij samen met zijn vrouw nog 4 maanden kunnen genieten van Alfy en in die 4 maanden heeft Alfy het nog erg goed gehad, ze speelde nog volop met haar balletje en maakte nog bijna dagelijks de manege onveilig. Alfy heeft dankzij de chemotherapie nog 4 goede maanden gehad, zonder veel ziekteverschijnselen, en niet te vergeten ze heeft de kans gehad om te genezen dankzij haar wil om door te zetten.

Natuurlijk hoopt iedereen op een langere overleving en veel patienten bereiken dat ook tegenwoordig. Dankzij de vorderingen op diergeneeskundig gebied met name in de oncologie kunnen we tegenwoordig een dier met kanker nog een kans bieden en van bepaalde types tumoren kunnen honden zelfs volledig genezen. Alfy heeft het helaas niet overleefd, maar voor ons is zij het bewijs dat we zeker door moeten gaan met het behandelen van dieren met kanker. Wij wensen de baasjes van Alfy veel sterkte en hopelijk mogen we hen nog eens ontvangen met een nieuwe hond. Dit is het einde van Alfy's verhaal, maar het begin van een nieuw tijdperk in de diergeneeskunde.

Jan-Willem van den Bosch

Previous page: Belevenissen | Next page: Deel 136: Punky: de kat met geluid uit zijn oor