Deel 53: stagelopers

Een week geleden hadden wij twee jonge enthousiaste jonge dames een dagje op de kliniek rondlopen die een keer wilden kijken hoe het er in de dierenkliniek aan toe ging. Meestal mag men pas vanaf 15 jaar leeftijd bij ons in de kliniek stage lopen, maar voor hen hadden wij een uitzondering gemaakt. En ik moet zeggen het was een wederzijds genoegen. Als dit de nieuwe generatie dierenartsen wordt dan zit het wel goed met het diergeneeskundig welzijn van onze huisdieren in de toekomst. Wij wensen hen beide veel succes!

Wij zijn Eline en Kelly, Wij mochten een dagje bij dierenkliniek Brouwhuis helpen. Nu zul je denken dat dit gewoon stage lopen was, maar dat was het niet. Bij ons in groep 8 van basisschool De Vlier mag je een wens doen als je jarig bent en die van ons was dat we een ochtend mochten helpen bij een dierenarts. Ik, Kelly, wil later ook graag dierenarts worden en Eline wilde graag een dag met mij mee. De dierenarts vroeg of wij dan een stukje voor het wijkblad wilden schrijven en dat deden we maar al te graag. We kregen een jas aan en een naamplaatje met "STAGIAIRE" Toen zijn we begonnen. We hebben er allebei bij gestaan toen een dier gecastreerd/gesteriliseerd werd. Ook waren we bij het dierenspreekuur en daar zagen we toch enkele opvallende dieren. Zoals Vidar, Vidar de Rottweiler. Zijn baasje bracht hem met het idee dat hij een doek opgegeten had. Hij had duidelijk geen zin in de operatie. Want we hebben hem de praktijk in moeten duwen. Maar dat is ook eng.

Hij werd onder narcose gebracht en op de behandeltafel gelegd. Hij kreeg een buis in zijn keel die op het narcoseapperaat werd aangesloten. Toen keek de dierenarts met een klein cameraatje in zijn buik. De dierenarts heeft hem geopereerd en wat bleek? Hij had een handdoek opgegeten: Die was schijnbaar lekkerder dan zijn brokken. Maar zo was er ook een hond, die Barnie heette. Zijn oogvlies was naar binnen gegroeid. Zijn broertje Bernie had dit eerder ook al gehad. Hij kreeg druppeltjes in zijn oog voor de verdoving. Toen werden alle lampen uitgedaan. We keken met een speciale paarse lamp achter zijn oog. De druppels zagen er nu helemaal groen uit. Er werd in de computer opgeslagen wanneer de operatie plaats kon vinden. Toen mocht hij gelukkig weer met zijn baasje naar huis.

Het was dus een superochtend en daar willen wij de Dierenartsen Geert, Hanneke, Bruno, Jan-Willem, Leonieke En assistentes Anke, Han, Lieke, Bianca En stagiaire Willemijn en Marissa Héééééééél erg voor bedanken!!!!!

Kelly & Eline

Previous page: Belevenissen | Next page: Deel 136: Punky: de kat met geluid uit zijn oor