Deel 54: Chico heeft kennelhoest...

"Gisteren zijn we teruggekomen van vakantie. We zijn Chico gaan ophalen in het pension, en op de terugweg is hij in de auto ineens heel luidruchtig gaan hoesten. Hij kon niet meer stoppen en verslikte zich alsof er iets in zijn keel bleef hangen. Hij is ook heel sloom. Ik maak me echt zorgen over hem, dokter."Dit soort verhalen horen we heel vaak op de dierenkliniek, vooral tijdens de vakantieperiode. Misschien komt het u ook wel bekend voor met uw eigen hond.

Terwijl het baasje van Chico mij dit aan het vertellen was, kreeg de hond opeens weer een hoestbui. Hij zat zielig in een hoekje van de behandelkamer en zijn hele lijfje ging tekeer. Na een tiental keer hoesten begon hij te kokhalzen en liet een hoopje witte slijm op de grond vallen. Hij keek me aan alsof hij zich wilde verontschuldigen voor wat hij net gedaan had… Ik ging snel naar hem toe en aaide hem over zijn kopje. Ik had meteen al een sterk vermoeden dat de arme Chico kennelhoest had opgelopen.Ik vroeg de eigenaar of Chico wel geënt was voor hij naar het pension werd gebracht. Dit was niet het geval…

Toen ik Chico op de behandeltafel onderzocht, kon ik goed merken dat hij heel gevoelig was ter hoogte van zijn luchtpijp. Uit zijn neus druppelde wat doorzichtige vocht. Chico had ook koorts. Ik luisterde nog naar zijn longen: die klonken perfect. De diagnose was duidelijk: Chico had kennelhoest.

Kennelhoest, op medisch gebied ook besmettelijke tracheobronchitis genoemd, is een erg besmettelijke aandoening van de voorste luchtwegen (neus en keelgebied) bij honden, een beetje vergelijkbaar met een verkoudheid of griep bij de mens. Net als bij griep reageert iedere hond verschillend op de infectie. De ene hond hoest 2 keer en de andere is 10 dagen ernstig ziek. De hond wordt meestal ziek ongeveer 3 tot 5 dagen na de besmetting. De verschijnselen zijn heel gemakkelijk te herkennen: een droge, hard klinkende, aanvalsgewijze hoest, soms met kokhalzen of zelfs braken. Een enkele keer kan het zich uitbreiden tot een longontsteking die in sommige gevallen dodelijk kan aflopen…

Kennelhoest kan op alle leeftijden voorkomen. Het wordt veroorzaakt door een combinatie van verschillende virussen en bacteriën. De belangrijkste virussen zijn Para-influenzavirus en Adenovirus type 2 (CAV2); de belangrijkste bacterie is Bordetella Bronchiseptica. De meest voorkomende manier om kennelhoest op te lopen is via verspreiding door zeer kleine waterdruppels in de lucht. Het komt in de lucht terecht door niezen of hoesten en wordt vervolgens ingeademd of opgesnoven door een andere hond die in de buurt zit. De besmetting zal dus gemakkelijk plaatsvinden op plaatsen waar veel honden met elkaar in kontakt komen: De show, de uitlaatstrook, de hondentraining, en natuurlijk ook de kennel (daar komt trouwens de naam kennelhoest vandaan).

Hoe is kennelhoest te voorkomen? In het jaarlijkse entingshema die we bij uw hond toepassen worden de belangrijkste virale componenten van kennelhoest bestreden. Dit biedt helaas geen 100% bescherming, omdat een virus altijd kan muteren en zich dus net anders kan voordoen dan eerst. Verder wordt niet tegen alle eventueel kennelhoest veroorzakende virussen geënt (dit zijn er namelijk tientallen). Wel blijkt dat geënte honden vaker een mildere infectie doormaken wanneer ze zijn besmet. Bovendien wordt tegen de bacteriële componenten niet standaard geënt. Daarom is het raadzaam en trouwens vaak verplicht door de kennel, om de hond voor zijn verblijf extra te laten enten tegen kennelhoest. Op dit moment zijn er 2 typen entingen tegen kennelhoest. De ene is een neusenting. Bij deze enting wordt de entvloeistof de neus ingedruppeld en wordt er zo in het keel-neusgebied weerstand opgebouwd, precies op de plaats waar de infectie binnenkomt. De enting is na 5 tot 7 dagen al werkzaam, maar het is verstandig om uw hond minimum 2 weken voor vertrek naar de kennel te laten enten. De neusenting is 6 tot 10 maanden geldig afhankelijk van de entvloeistof die gebruikt wordt. De andere enting die tevens mogelijk is wordt in de spier toegediend en moet de eerste keer na 3 weken herhaald worden. Daarna is hij een jaar werkzaam en kan hij dus samen met de jaarlijkse entingen herhaald worden.

Wat moet u doen als uw hond toch kennelhoest heeft? Zoals eerder vermeld, verloopt de infectie vaak zonder complicaties. Het is echter van belang tijdig een eventuele secundaire bacteriële infectie te onderkennen. Hiervoor is het verstandig een dierenarts te raadplegen zodat er onder andere goed naar de longen geluisterd kan worden. Verder kan de dierenarts het nodig vinden om een hoestsiroop voor te schrijven, of antibiotica als de hond koorts heeft of om te voorkomen dat de infectie zich verder in de luchtwegen verspreidt. Maar om hoesten zoveel mogelijk te voorkomen zijn rust en het vermijden van droge en stoffige ruimtes net zo belangrijk! Als de ziekte heerst is het aan te raden om uw hond niet in kontakt te laten komen met andere honden. Tevens is het aan te raden om de hondeneigenaren in uw omgeving op de hoogte te stellen en de hondencursus minimaal 3 weken uit te stellen. Zonder complicaties duurt de ziekte 10 tot 20 dagen.

Met onze Chico is het uiteindelijk allemaal goed gekomen. Ik heb hem een antibioticakuur voorgeschreven en zijn baasje heeft hem een tijdje goed rustig gehouden. 2 Weken later belde hij mij trots op om te vertellen dat Chico weer helemaal genezen was en weer zo gek was als een deur! Eind goed, al goed!

Bruno Ballieu, dierenarts

Previous page: Belevenissen | Next page: Deel 136: Punky: de kat met geluid uit zijn oor