Deel 57: Belevenissen van een stagiaire

Hoi, ik zal me even voorstellen. Mijn naam is Christel en ik ben sinds vier weken stagiaire bij Dierenkliniek "Brouwhuis". Ik volg een studie voor paraveterinair in Nijmegen aan de Helicon MBO Opleidingen en loop nu stage om ervaring en kennis in de dierenartspraktijk op te doen.

Thuis heb ik de zorg (samen met mijn ouders) over onze 2 Golden Retrievers en 2 Perzische katten. Vooral één van de katten heeft al een behoorlijke medische achtergrond. Hij lijdt onder andere aan cardiomyopathie, een ernstige hartaandoening die we op het moment gelukkig onder controle hebben met medicijnen. De honden hebben al de nodige cursussen gehoorzaamheid achter de rug maar kunnen toch erg eigenwijs zijn. Op zo'n moment laten ze al hun kennis even achter zich! Maar zo blijf je tenminste bezig.

Nou, je leert wel veel tijdens zo'n stage! Tot mijn verbazing niet alleen over dieren, maar ook hoe je je moet kunnen verplaatsen in andere mensen. Natuurlijk praat je makkelijker met diereneigenaren omdat je iets met elkaar gemeen hebt, namelijk de liefde voor dieren. Toch gaat iedereen anders met zijn of haar dieren om. Je hebt mensen die veel van huis zijn, waardoor hun dier erg vaak alleen is. Door het dier dan extra lekker eten te geven of veel speeltjes als compensatie voor het vele alleen zijn, geeft dit het baasje het gevoel dat hij/ zij het dier een gelukkiger leven bezorgt. Sommige mensen keuren het ronduit af dat mensen die weinig tijd hebben voor een dier er toch een in hun gezin nemen. Daarover kan toch ook wel erg verschillend gedacht worden. Als je dan toch eens een hele dag thuis bent kan soms blijken dat je hond of kat vrijwel de hele dag op zijn/ haar meest lekkere plekje ligt te slapen…

Zo ook over een onderwerp als verzorging. Wanneer is een dier goed verzorgd en wanneer minder goed? Het volgende voorval deed zich voor tijdens mijn stage. Er werd een Yorkshire-terriër binnengebracht. De eigenaar had de hond gewassen en dacht vervolgens even de klitten uit de op sommige plaatsen vervilte vacht te knippen. Dus pakte het baasje een klit stevig beet en zette er de schaar in. Maar waar hij niet op had gerekend was dat hierbij ook de huid waar de klit aanvast zat mee werd opgetild. Hij knipte dus behalve de klit ook een stuk huid weg! De eigenaar belde meteen naar de praktijk en kon direct komen. De wond zat aan de zijkant van de hond, ter hoogte van de ribben. Op zo'n plek staat de huid behoorlijk op spanning dus de wond leek nog groter omdat hij werd open getrokken. De hond werd meteen naar de opname gebracht waar hij werd verdoofd. De wond werd vervolgens schoongemaakt en gehecht. De weggeknipte klit was overigens niet de enige op het lijfje van de hond, dus we besloten om hem helemaal te scheren. Nadat we enig hoognodig onderhoud hadden gepleegd aan het hondje, was hij weer als nieuw en kon weer vrolijk mee met zijn baasje. Deze was erg blij om hem weer "opgelapt" terug te zien. De eigenaar werd geïnformeerd hoe hij de vacht van zijn hond het beste zou kunnen onderhouden zodat dit ongelukje hopelijk eenmalig zou blijven.

Aangezien de eigenaar zich er kennelijk niet goed van bewust was hoe hij het dier precies moest verzorgen kon zoiets zich voordoen. Maar de eigenaar is wel op het juiste moment naar de praktijk gekomen. Een eigenaar die het niet zo goed met zijn dier zou voorhebben was er waarschijnlijk niet mee naar de kliniek gegaan…

Het is vaak hard werken op de praktijk, maar als de dieren ook weer gezond de deur uit gaan, wordt dit beloond door een stoot positieve energie en een grote kroon op je werk!

Groetjes van Christel

Previous page: Belevenissen | Next page: Deel 136: Punky: de kat met geluid uit zijn oor