Deel 58: Rakker

Deze maand wil ik jullie het verwonderlijke verhaal van Rakker vertellen. Het begon allemaal op een maandagochtend in augustus. Ik stond in de operatiekamer en was druk bezig met een operatie toen één van de assistentes ineens binnenstormde. Ze vertelde mij dat er een hondje was binnengebracht die net was gebeten door een rottweiler.

Het diertje bevond zich in een kritische toestand en was behoorlijk onderkoeld. Er was een grote wonde ter hoogte van de schouder en het bloedde ernstig. Meteen gaf ik de assistente de instructies voor de eerste zorgen en vroeg ik haar alvast de couveuse aan te zetten. Ondertussen eindigde ik de operatie die ik gelukkig toch al aan het afwerken was en liep daarna heel snel naar de opname waar de assistente zich over Rakker ontfermde. Ik wierp snel een blik op de opnamekaart en zag dat de temperatuur heel laag was. Bij nader onderzoek stelde ik vast dat er een diepe wonde was ter hoogte van de linkerschouder en dat de slijmvliezen erg bleek waren door het grote bloedverlies. Ik wist dat ik heel snel moest reageren om Rakkertje te kunnen redden. Dit was voor mij een duidelijk spoedgeval, en als ik niet snel en goed zou handelen, zou het fataal kunnen zijn voor het arme hondje…

Met de hulp van de assistente probeerde ik zo goed als mogelijk de wonde te spoelen en bracht ik een drukverband aan om nog meer bloedverlies te voorkomen. Ik gaf Rakker ook meteen de nodige medicatie en legde hem op een dekentje in de couveuse. Toen pas kon ik even op adem komen. Rakkertje lag suf en maakte een erg zielige indruk. Ik besloot om mijn uiterste best te doen om dit hondje te redden. Na een uurtje was de toestand van Rakker al wat stabieler. Zijn temperatuur was voldoende gestegen om een röntgenfoto te maken en zo vast te kunnen stellen hoe ernstig de schade was. Op de foto zag ik dat het linkerschouderblad verbrijzeld was door de tanden van de rottweiler. De longen waren gelukkig ongedeerd. Om de beste behandeling te kunnen instellen, besliste ik een specialist in orthopedie te raadplegen. Die vertelde me dat zo'n fractuur heel moeilijk te opereren is en dat Rakker het beste zou kunnen genezen met een schouderverband. Maar aangezien er ook een behoorlijke wonde was, was het vooruitzicht nogal dubieus. Er was ook duidelijk een risico dat de zenuwen definitief aangetast zouden zijn en dat Rakker dus nooit meer zijn pootje zou kunnen gebruiken…

Toen ik de hoorn neerlegde, was ik een beetje ontgoocheld. Maar ik ben koppig en ik wilde niet opgeven. Ik heb toen alles met de eigenaar van Rakker besproken. Ik legde uit hoe het vooruitzicht was en wat de risco's waren voor blijvende letsels. Wat was ik blij toen de eigenaar mij zonder aarzelen de toestemming gaf om Rakker zijn kans te geven om er bovenop te komen! Rakker is enkele dagen bij ons gebleven omdat hij intensieve zorgen nodig had. Zijn baasje kwam hem dagelijks bezoeken en iedereen hier vond hem heel leuk. De genezing verliep erg moeizaam in het begin en we hebben Rakkertje zelf nog een keer onder narcose moeten brengen om de wonde op te frissen en een drain aan te brengen. Het letsel was erg diep, maar dag na dag zagen we toch een kleine verbetering. De enige vraag die ik mij stelde was : zou Rakker ooit zijn pootje nog kunnen gebruiken? Na enkele dagen kon Rakkertje naar huis, maar hij moest in het begin nog heel vaak op controle komen om de wonde te verzorgen. Iedere keer als hij de praktijk binnenkwam, waren we blij om vast te kunnen stellen dat er vooruitgang was. Heel snel werd Rakker onze mascotte en iedereen kende hem! Vaak kwamen de assistentes even in de behandelkamer om hem te knuffelen, en Rakker beantwoordde door uitbundig likjes te geven! Ik was echt blij om te zien hoe zijn toestand week na week verbeterde.

Inmiddels zijn we 3 maanden verder en is de wonde bijna helemaal genezen. En Rakker steunt ook al aardig op zijn pootje! De eigenaar is heel blij en ik nog meer! Bij de laatste controle kregen we een grote taart als bedanking. Toen ik Rakker vrolijk door de kamer zag lopen op zijn 4 poten, voelde ik me heel erg trots. Onze inzet om hem te redden was zeker de moeite geweest!

LANG LEVE RAKKER !!!

Previous page: Belevenissen | Next page: Deel 136: Punky: de kat met geluid uit zijn oor