Deel 67: Keizernede of niet?

Het was dinsdag 21 september 18:00 en mijn werkdag op "Dierenkliniek Brouwhuis" zat erop. Ik ging mij klaar maken voor het etentje met de assistentes en dierenartsen. Om 19:45 had ik namelijk op de kliniek afgesproken om vanuit daar naar een restaurant te gaan. Eenmaal op de kliniek aangekomen vroeg Liesbeth, één van onze assistentes, of ik wel mijn mobiele telefoon bij me had, want er zou heel misschien een keizersnede vanavond moeten gebeuren. Uiteraard had ik die bij me, want een dierenarts zonder mobiele telefoon kan natuurlijk niet!

Met een keizersnede in mijn achterhoofd gingen we naar het restaurant en daar hadden we wat te drinken besteld, omdat nog niet iedereen er was. Jan-Willem en Leonieke werkten namelijk tot 20:00. Dit wil niet zeggen dat ze dan ook daad werkelijk om 20:00 klaar zijn. Afspraken maken waarbij de hele kliniek betrokken is, is altijd een heel moeilijke klus. Uiteindelijk was iedereen er om 21:00 en ik had ondertussen ontzettende honger. Waarschijnlijk was ik niet de enige die honger had, want iedereen nam een drie gangen menu. Als dessert namen de meesten een overheerlijke sorbet, maar ik had een beetje een voorgevoel.....dus nam ik maar een koffie. Het etentje was zeer geslaagd en we hadden besloten om nog wat te gaan drinken in een café. Het was inmiddels 24:00 en ik dacht eerlijk gezegd dat de keizersnede niet meer zou komen. Het was zeer gezellig en eigenlijk wel apart om elkaar eens niet in een witte jas te zien.

Op de terugweg naar huis ging plots mijn telefoon en ja hoor; het was zo ver, er moest een keizersnede gebeuren. Ik was binnen 2 minuten op de kliniek en begon samen met Hanneke aan de voorbereidingen van de keizersnede: de premedicatie, de anesthesie, de intubatie, scheren, desinfecteren, de couveuse, operatiemateriaal, de handdoekjes om de puppy´s mee droog te wrijven etc.

Alles verliep zeer voorspoedig en er werden uiteindelijk drie kerngezonde chihuahua teefjes ter wereld gebracht rond 2:00 s´nachts 22 september. Voordat ze in de couveuse gingen moesten eerst de neusjes leeg worden gezogen en daarna werden ze goed droog en wakker gewreven, omdat ze ook een beetje onder narcose waren net als hun moeder. De trotse eigenaar was erg tevreden met het resultaat en wij natuurlijk ook. Wat was dat toch mooi om drie van die pasgeboren puppy´s zo in de couveuse te zien liggen.

Na het opruimen van de operatiekamer ben ik maar snel naar huis gegaan, want enkele uren later zouden de ochtendafspraken weer beginnen. Na een toch relatief goede nachtrust te hebben gehad stond er weer een nieuwe dag op mij te wachten bij "Dierenkliniek Brouwhuis", en je weet nooit wat een dag weer gaat brengen. Wat is dierenarts zijn toch een leuk beroep!

Met vriendelijke groet,

Matthijs Nipius, dierenarts

Previous page: Belevenissen | Next page: Deel 136: Punky: de kat met geluid uit zijn oor