Deel 71: Pyometra

Woensdagmorgen, halfnegen 's morgens. Ik stapte de kliniek binnen. Het vroor die ochtend behoorlijk en ik was met de fiets gekomen. Ik had het erg koud en was blij dat ik in de lekker verwarmde Dierenkliniek aankwam. Nadat ik mij had omgekleed en mijn schone witte jas had aangetrokken, kon mijn werkdag beginnen. Ik had er zin in!

Toen ik op de agenda keek, merkte ik dat het erg rustig was die dag. Er stonden maar enkele afspraken gepland in het begin van de ochtend, en hier en daar een afspraak 's middags. Het stoorde me niet, want zo kon ik ook eens de tijd nemen om wat langer met klanten te kunnen praten zonder het zodanig uit te laten lopen dat de volgende klant al in de wachtkamer op mij zou moeten wachten. En zo had ik ook meer tijd om even de honden en de katten te knuffelen! Maar eerst gingen we met de dierenartsen en de assistentes kort vergaderen om de taken te verdelen.

Op dit moment zitten we een beetje krap met het personeel, want 3 van onze collega's worden mama! Leonieke, onze collega dierenarts, is reeds op 29 december bevallen van een dochtertje met de mooie naam Zonne-Lieve. Liesbeth, een assistente, is op 14 februari bevallen van een dochtertje Emilie, en Lieke, ook een assistente, is op 21 februari bevallen van een zoontje Quinn. Zo zijn er in één keer ook 3 mensen minder op de werkvloer, en moet de Dierenkliniek toch optimaal blijven funtioneren! Er waren enkele operaties gepland en Bianca zou daarbij assisteren. Anke zou aan de balie werken en Moniek zou die dag 'all-round' spelen, met andere woorden: ze zou invallen waar het nodig zou zijn.

Om 9u10 kwam mijn eerste patient aan. Het was Tommie, een klein zwart katertje, die voor het eerst met zijn nieuw baasje bij de dierenarts op bezoek kwam voor de enting. Ik heb Tommie helemaal onderzocht, en gelukkig was hij gezond en mocht hij meteen geënt worden. Daarna nam ik met het baasje nog even het kittenpakket door, en beantwoordde ik al de vragen. Het kittenpakket is een informatiepakket waar verschillende adviesbrieven in zitten over voeding, opvoeding, ontwormen, ontvlooien, chippen, verzekering, enzovoort. Ja, voor het baasje was het ook het eerste huisdier en daar komt nogal wat bij kijken! Ik maakte ook nog een leuke foto van Tommie. Als Tommie 3 weken later zou komen voor zijn herhalingsenting, zou de foto reeds op ons kittenbord hangen in de wachtkamer zodat hij al beroemd zou kunnen zijn!

Mijn volgende afspraak was pas om 11u00. Maar het is niet zo dat ik werkloos ben omdat er geen klanten zijn, hoor! Helemaal niet! Ik had eindelijk eens de tijd om wat aan onze website te werken. We vinden het belangrijk dat onze website up-to-date blijft en dus moeten we regelmatig informatie aanpassen. Dit kunnen we enkel doen als we de tijd hebben tussen de afspraken in.

Om 11u00 kwam Bart de Boxer op controle. Enkele weken voordien was hij bij mij gekomen met een flinke ooronsteking, en was het voor hem zo pijnlijk dat ik hem eerst had moeten sufmaken om zijn oor te kunnen onderzoeken en te spoelen. Ik had zijn baasje een zalf meegegeven die 2 maal per dag aangebracht moest worden. Nu waren we inmiddels 14 dagen later en Bart kwam kwispelend binnen! Meteen stond hij met zijn voorpoten op de balie om de assistentes te verwelkomen en …een koekje te krijgen. (voor wat hoort wat!) Zijn baasje vetelde me dat Bart weer fitter was en absoluut geen last meer had van zijn oren. Na onderzoek, dat trouwens zonder enig tegenstribbelen verliep, verklaarde ik Bart volledig genezen! Ik beloonde hem met een koekje en stoeide nog wat met hem.

 's Middags leek de agenda ook rustig en kon ik verder werken aan de website… tot rond 16u! Toen kwam Belle de Labrador bij mij op bezoek omdat ze ernstig ziek was. Ze was onlangs loops geweest en sinds enkele dagen dronk ze heel veel en was erg suf. Ze wilde niet meer eten en had enkele keren gebraakt. Toen ik Belle op de onderzoekstafel had getild, begon ik haar te onderzoeken. Ze had flinke koorts en haar buik voelde hard aan. Mijn diagnose was gauw gesteld : ze had een flinke baarmoederonsteking, en ik moest haar met spoed opereren om de baarmoeder en de eierstokken te verwijderen. Als ik zou wachten, was het risico erg groot dat de baarmoeder zou knappen en dan zou Belle sterven… Na kort overleg met de eigenaar nam ik Belle op om haar meteen aan het infuus te leggen en te opereren. Maar eerst moest ik wat bloed nemen om de nierwaarden te checken. Als de baarmoederonsteking heel erg is, kunnen de nieren er onder gaan lijden en dit vergroot het risico bij de operatie. Geklukkig waren de bloedwaarden van Belle in orde en kon de operatie doorgaan. Ineens was de rust over en moesten we in alle spoed opereren! Dankzij de fantastische samenwerking met de assistentes kon ik een halfuurtje later al beginnen met de operatie. Alles verliep naar wens en een tijdje later werd Belle al weer wakker in de opname. Ze moest nog een nachtje hier aan het infuus blijven voor ze terug naar huis kon.

Zo ziet u maar: een dag in de Dierenkliniek is altijd onvoorspelbaar! Er gebeurt van alles, soms is het rustig, en plots kan het erg druk worden… Maar ik vind het leuk, en elke dag als ik de Dierenkliniek binnenstap, ben ik blij dat ik dierenarts ben!

Bruno Ballieu, dierenarts

Previous page: Belevenissen | Next page: Deel 136: Punky: de kat met geluid uit zijn oor