Fotoreportage Castratie Stinkdier

Deze fotoreportage laat de uitvoering van een castratie van een stinkdier (skunk) zien. Deze operatie is vergelijkbaar met de castratie van de hond en de cavia.

Net als bij elke andere operatie wordt er eerst een lichamelijk onderzoek uitgevoerd. Een bloedonderzoek kan ook worden uitgevoerd als onderdeel van het vooronderzoek. Zijn alle onderzoeken normaal dan wordt een pijnstiller en eventueel antibioticum gegeven.

De narcose wordt op diverse manieren gestart. Dit is afhankelijk van het dier en zijn situatie (rustig of gestresst). In alle gevallen wordt gebruik gemaakt van gasnarcose. In een aantal gevallen wordt deze vooraf gegaan door een injectie met een middel waardoor het stinkdier slaperig wordt.

Voordat we beginnen aan de operatie wordt het scrotum (balzak) gereinigd en gedesinfecteerd. Het stinkdier ligt nu op zijn rug. Daarna wordt een plastic operatiedoek over het scrotum gelegd. Het voordeel van een plastic doek is dat er geen vocht in de doek trekt, zodat de wonden niet geïnfecteerd raken.

In de operatiedoek wordt een klein gat gemaakt ter hoogte van de balzak.

Het scrotum wordt over de bal ingesneden en de bal wordt naar buiten gemasseerd.

Om de bal bevindt zich een vlies, de Tunica vaginalis. Dit dunne vlies is een onderdeel van de buikwand, wat na de geboorte via het lieskanaal in de balzak is gezakt.

Na het openen van dit dunne vlies bestaat er een directe verbinding met de buikholte. De testikel wordt uit het vlies gehaald.

De bijbal - die aan de punt met dit vlies is verbonden - wordt losgemaakt van het vlies. Nu zijn de zaadstreng met diverse aan- en afvoerende bloedvaten zichtbaar.

Op dit moment ligt de gehele testikel, inclusief bijbal, buiten het vlies. De bloedvaten en de zaadleider worden apart afgebonden met een hechtdraad.

Na het afbinden worden de zaadleider en de bloedvaten afgesneden, net boven de hechting.

Nu moet alleen nog het vlies wat eerder rond de testikel zat - de Tunica vaginalis - worden gesloten met een hechting. Op deze manier wordt voorkomen dat er via het lieskanaal vet of ingewanden in het vlies terecht komen.

De hechting word rondom de Tunica vaginalis aangelegd. Zo is de Tunica vaginalis "waterdicht".

De huidwond kan gehecht of open gelaten worden. Meestal wordt ervoor gekozen om de huid open te laten. Deze gehele procedure wordt ook bij de andere testikel herhaald.

Na de operatie ziet de huid er zo uit. Er is bijna niets te zien van de snede.

Het gecastreerde stinkdier mag vervolgens naar de opname om bij te komen van de operatie. Hier wordt steeds goed opgelet op zijn lichaamstemperatuur. De temperatuur is extreem belangrijk, want alleen een stinkdier met een normale lichaamstemperatuur zal de narcose normaal verwerken. Pas wanneer het stinkdier goed wakker is, op temperatuur is en weer zelfstandig eet mag hij naar huis.

Uiteraard krijgt hij een goede pijnstilling mee om te voorkomen dat hij in de dagen na de operatie nog pijn zou ervaren. Na 10 dagen wordt hij weer in de kliniek verwacht voor een gratis controle van de wondjes.