Grasaar

Elk voorjaar en zomer groeit het hoge gras weer in het gebied waar de honden worden uit gelaten, dat is op zich een mooi gezicht en we zijn ook blij met dit vele groen. Maar het wilde gras heeft een nadeel; dit gras bevat grasaren. Grasaren bestaan uit zaden met weerhaakjes. Hierdoor kunnen ze zich aan de vacht van de (meestal) langharige hond vasthechten.

Ontsteking
Wanneer de grasaar een wondje in de huid veroorzaakt kunnen de problemen beginnen. Langzaam maar zeker dringen sommige van deze zaden zich vervolgens door de huid heen. Het lichaam beschouwt deze zaden als lichaamsvreemd materiaal en gaat hierop reageren met een ontsteking. Meestal ontstaat er een fistel om het ontstekings vocht af te voeren.

De ontsteking geeft veel ongemak voor de honden. De zaden kunnen erg diep in het weefsel dringen en zijn vaak erg moeilijk te vinden. Deze zaden kunnen ook via het oog achter de oogbol terechtkomen en daar een ernstige ontsteking veroorzaken. Andere zaden komen weer in het oor terecht en kunnen daar als ze niet op tijd worden verwijderd door het trommelvlies dringen met alle ellende van dien.

Wanneer moet u beducht zijn op een grasaar:

  • Likken: Als uw hond plots veel op een bepaalde plek tussen de tenen likt en daar is een klein gaatje zichtbaar. Helaas is niet altijd duidelijk of de grasaar dan nog aanwezig is of er door het likken van de hond toch weer uit is gekomen. Als de hond niet goed op de antibiotica tegen de ontsteking reageert en er is nog steeds een gaatje zichtbaar na de kuur gaan we meestal "zoeken" (opereren).
  • Schudden: Als uw hond na een wandeling plots fanatiek met zijn kop loopt te schudden, soms zelfs pijn aan geeft. Dan zit er vaak een grasaar in een oor.
  • Wrijven: Als uw hond na een wandeling plots veel last heeft van een oog en daar met de poot in wil wrijven dan is hij verdacht van een klein zaadje in het oog. U kunt proberen zelf eerst goed te kijken of u iets ziet zitten maar meestal verdwijnen ze snel achter het 3e ooglid. Ga ook hiermee direct naar de dierenarts. Deze kijkt dan na het oog eerst tijdelijk verdoofd te hebben met een speciale pincet achter dit 3e ooglid. Als te lang wordt gewacht dringen de zaadjes door het oogslijmvlies en zijn niet meer zichtbaar. Een paar weken later kunnen ze dan achter of boven de oogbol een flinke ontsteking geven.

Een mooi voorbeeld
Een "mooi" voorbeeld is de prachtige tentoonstellingshond Kantor, een Bearded Collie reu van 7 jaar. Deze hond had een dikte ter grootte een halve mandarijn onder aan de hals. De hond reageerde goed op antibiotica, maar zodra hiermee werd gestopt kwam de dikte terug en er kwam tevens een klein gaatje in de huid waar wat vocht uit liep. De hond was er niet ziek van. Verdacht van een grasaar werd Kantor op onze dierenkliniek geopereerd. Echter na lang zoeken werd er alleen veel ontstoken weefsel gevonden. Er werd een kweek gemaakt van het ontstoken weefsel en de wond werd gedraineerd. De dikte slonk wel, maar een paar weken later had de hond weer een fistelgaatje en een dikte ter grootte van een halve sinaasappel onder aan de hals. Uit de kweek was niets bijzonders gekomen.

Kantor is toen doorgestuurd naar de Universiteit van Utrecht waar hij voor de tweede keer en zeer uitgebreid is geopereerd. Helaas werd ook nu niets gevonden wat aanleiding kon zijn voor deze ontsteking. Er werd zoveel mogelijk ontstoken weefsel verwijderd en de hond kon na deze zware operatie een paar dagen later naar huis. Weer werd er een kuur antibiotica voorgeschreven. Helaas een paar weken later was het weer zover, weer een dikte van een halve sinaasappel onder aan de hals en ook een fistelgaatje. Kantor werd er niet vrolijker van en de eigenaresse was de wanhoop nabij. Ten einde raad hebben we op onze dierenkliniek Kantor voor de derde keer geopereerd. Gezien het gaatje in de huid en de slechts tijdelijke reacties op de vaak lange antibiotica kuren moest er wel een "vreemd lichaam" aanwezig zijn, zo hadden we beredeneerd. Na een zeer intensieve zoektocht in het ontstoken weefsel hebben we toen een heel klein deel van een grasaar gevonden! Binnen een paar weken was Kantor weer de oude en hij is volledig hersteld. Hij loopt weer shows en haalt de prijzen tot verdriet van de concurrentie weer binnen.
Dit verhaal laat zien wat een ellende zo'n klein grasaartje kan veroorzaken voor zowel de hond als de eigenaar.
Gelukkig is dit goed afgelopen.