Deel 101: Voerbakellende

Als je zelfs de voerbak niet kunt vertrouwen…

Een half jaar was Joep toen hij voor het eerst met klachten bij ons binnen kwam. Deze Grote Zwitserse Sennenhond had sinds een paar dagen last van braken en wisselende diarree. En aangezien er meer jonge honden zijn met dergelijke klachten, werd er in eerste instantie niet van uitgegaan dat dit verhaal een verrassend staartje kreeg.

Tijdens zijn bezoek aan de praktijk werd Joep helemaal nagekeken. Zijn temperatuur was in orde en ook zijn darmen voelden normaal aan. Bij controle van zijn ontlasting met de microscoop zagen we te veel beweeglijke bacteriën. Als eerste werd gedacht aan een dikke darmontsteking (colitis) en werd hij daarvoor behandeld. Joep kreeg tabletten en speciale voeding mee, waarmee hij binnen drie dagen opknapte.

Drie weken later was Joep weer terug op de praktijk. Met dezelfde klachten. Daarnaast was hij ook iets afgevallen, terwijl hij nog in de groei zat. Aangezien hij de eerste keer zo goed op de medicijnen en het voer had gereageerd, werd die behandeling herhaald. Maar nu moesten de klachten dan toch echt wegblijven.

Nog voordat de kuur met tabletten en voer was afgemaakt had Joep weer dezelfde klachten, maar nu heviger. Hij braakte meerdere keren per dag en had continu diarree. Nu was het tijd voor verder onderzoek. In overleg met de eigenaar werd de ontlasting nogmaals gecontroleerd op parasieten, met name op Giardia, een parasiet die vooral bij jonge honden problemen geeft. Daarnaast werd bloed afgenomen en op de kliniek onderzocht. Daaruit bleek dat het met de organen allemaal goed gesteld was. Er waren geen aanwijzingen voor een ontsteking of bloedarmoede. Dus werd besloten om ook wat bloed naar het laboratorium te sturen voor onderzoek naar de functie van de alvleesklier. Op de uitslag moesten we enkele dagen wachten.

Alvleesklier
De alvleesklier is verantwoordelijk voor heel wat systemen in het lichaam. De meest bekende functie van de alvleesklier is de aanmaak van insuline. Insuline is verantwoordelijk voor de opname van suiker in de cellen. Iets minder bekend is dat de alvleesklier ook enzymen aanmaakt die in het maagdarmstelsel worden uitgescheiden. Deze enzymen, waaronder amylase en lipase, zorgen ervoor dat koolhydraten, eiwitten en vetten worden verteerd. Een hond met Exocriene Pancreasinsufficiëntie (EPI) kan juist deze verteringsenzymen niet aanmaken en krijgt diarree en braakklachten. Het uitsluiten van EPI was dus van groot belang bij Joep.

Tijdens het wachten op de uitslag van het bloedonderzoek naar de alvleesklier belde de eigenaresse van Joep weer op. Ze wilde toch nog even langskomen, want Joep had zo’n vreemde uitslag gekregen aan zijn snoet. Het zou lijken op “krentenbaard”. Eenmaal op de praktijk kreeg ik Joep onder ogen. Hij had allemaal rode bultjes op zijn lippen en zijn neus. Het eerste wat in mij opkwam was een contactallergie. Dus gingen we uitgebreid na waar Joep mee in aanraking kon komen. Daaruit kwam al snel naar voren dat er de laatste tijd niets veranderd was. Maar toch moest er iets zijn. Als advies kreeg de eigenaar van mij om de voerbak te vervangen. De voerbak waar Joep zijn hele leven al zijn eten uit kreeg was namelijk van metaal. En vergelijkbaar met de nikkelallergie bij mensen, zijn er ook honden die allergisch kunnen reageren op metaal.

Verrassend
Na het weekend wat volgde ontvingen we de uitslag van het laboratorium. De bloedbepaling voor de alvleesklier was normaal. Er was dus niks aan de hand met de alvleesklier. Net op het moment dat ik de uitslag wilde doorbellen, hing de eigenaar van Joep aan de telefoon: “We zijn er achter. We weten waar het braken en de diarree van Joep van komt.” Ik was blij verrast. Wat zou er dan aan de hand kunnen zijn? “We hebben op aanraden van jou een plastic voerbak gekocht en direct de dag erna waren zijn klachten over. We hebben hem gisteren weer allerlei koekjes en snoepjes gegeven en hij heeft nog geen enkele keer gebraakt.”

Voerbakallergie
Sinds het veranderen van Joeps voerbak van ijzer naar plastic heeft hij nooit meer maagdarmklachten gehad. De voerbak was dus de oorzaak van alle ellende. Maar als Joep geen uitslag had gehad op zijn neus waren we er waarschijnlijk nooit achter gekomen. Dan had dit verhaal uitgedraaid op een verwijzing naar een specialist. Daar waren dan biopten genomen van de darm en zou misschien gedacht worden aan een afweerstoornis. Een voerbakallergie wordt namelijk meestal gezien door de dermatologen (huidartsen). De voerbakallergie is meestal een contactallergie en dus een huidprobleem. Een hond die maagdarmklachten krijgt van zijn voerbak is dan ook iets unieks. Voor Joep maakt het allemaal niets meer uit. Die is blij met zijn nieuwe voerbak en is inmiddels een goedaardige, volwassen Zwitserse Sennenhond.