Deel 111: 5 Kilo te zwaar

Het nieuwe jaar brengt voor velen goede voornemens. Het belangrijkste voornemen heeft altijd te maken met gewicht. Maar al doet deze titel anders vermoeden, gewicht is niet het belangrijkste onderwerp van dit verhaal. Het begon allemaal met een Herdershond van negen jaar die vermagerde.

Net voor de Kerst belde de eigenaar van Humphry ons. Zijn hond was vrij plotseling sloom en lusteloos geworden. Het opvallendst was dat Humphry, die normaal altijd graag mee wandelde, nu zijn mand niet uit kwam. Ons advies om snel met Humphry langs te komen werd direct opgevolgd. Binnen twintig minuten waren Humphry en zijn baas op de praktijk.

Humphry was al nooit zo gecharmeerd van dierenartsen. Hij at ons liever op. Het onderzoek werd daardoor wel iets beperkt, maar van een afstandje was al te zien dat Humphry erg mager was en het meest last had van zijn buik. Zijn buik was ook erg hard en gevoelig. Na eens goed naar zijn hart geluisterd te hebben besloten we verder onderzoek onder narcose te doen. Na de eerste narcose prik werd Humphry een stuk coöperatiever. Nu was de omvang van zijn buik pas goed te beoordelen. In vergelijking met zijn magere rug, waar de wervels duidelijk te zien waren, was zijn buik erg groot en stevig. Die stevigheid baarde ons zorgen, want elke hond hoort een soepel buik te hebben.

Met een röntgenfoto kregen we een perfect beeld van Humphry’s buik. Maar wat we toen zagen geloofden we eigenlijk niet. Humphry’s organen lagen niet op hun normale plek. Daar was een dikte van zo’n 30 centimeter voor in de plaats gekomen. Voorin de buik lagen zijn lever, maag en zijn nieren. Zijn darmen zaten opeengepropt in het achterste deel van zijn buik. Voor ons was dit een reden om ook maar eens een foto te maken van Humphry’s borstkas. Als deze dikte een tumor was, dan zouden eventuele uitzaaiingen in de longen te zien moeten zijn. Gelukkig voor Humphry zagen zijn longen er goed uit. Voor ons een geruststelling, want nu konden we Humphry’s eigenaar voorstellen om te gaan opereren.

Humphry’s eigenaar hoefde geen seconde langer te denken. Humphry mocht van hem direct door naar de OK. Wij zorgden voor een veilige narcose met infuus en een hoge dosis antibioticum. Na het openen van de buik zagen we direct de dikte. Het was een onregelmatige tumor met een diameter van ruim 30 centimeter. De buiksnede van zo’n 20 centimeter was lang niet groot genoeg. Met twee dierenartsen kregen we de tumor er uiteindelijk uit. De enorme tumor bleek vast te zitten aan de milt. Met veel geduld moesten we elk bloedvat naar milt en tumor afbinden en doorknippen. Pas na het verwijderen van de tumor konden we de rest van de buik bekijken. Gelukkig was dit de enige dikte in Humphry’s buik en waren er geen uitzaaiingen zichtbaar.

Aan het eind twee uur durende operatie konden we zien wat een opluchting het moest zijn geweest dat deze tumor was verwijderd. Deze milttumor woog maar liefst 5,5 kilo. Nu is het aan Humphry om daarvan te herstellen.

Bernard Valkenburg en Stijn Peters
Dierenartsen