Deel 113: Zwaar op de Maag

Zoals u misschien al weet behandelen wij in onze kliniek allerlei gezelschapsdieren. Dat gezelschapsdieren niet altijd honden, katten, fretten, konijnen en knaagdieren zijn wist u misschien nog niet. Wij behandelen namelijk met grote regelmaat ook reptielen en vogels. Meestal neem ik de reptielen voor mijn rekening en kom daar  toch vaak grote uitdagingen tegen.  In december vorig 2008 kwamen twee bezorgde eigenaren bij me met een 60 gram zware luipaardgekko. Een gekko is een kleine hagedis met een nogal schattig (voor een reptiel) uiterlijk, bolle ogen en rond bekje.

Deze gekko was niet anders, behalve dan dat hij ook een bol rond buikje had en geen ontlasting had gehad sinds de aanschaf een paar weken daarvoor. Een uitdaging! Het diertje was wel lastig uit z’n huisje (een uitgeholde kokosnoot) te lokken, maar was daarna goed te onderzoeken.
Wat opviel was de (letterlijk) keiharde buik. Verder leek het gekko’tje het  goed te doen. Ook onderzoek op de ontlasting gaf weinig extra informatie.

Ik wilde graag weten wat er in de buik zat en na overleg met de eigenaren werd een digitale röntgenfoto gemaakt. Op de foto was een dichte (witte) massa te zien die meer dan de helft van de lichaamsholte opvulde. Het beeld paste bij zand dat in de darmen kleine “bakstenen” gevormd had en het onmogelijk maakte voor voedsel om de achteruitgang te bereiken.

Om het gekko’tje te helpen was het operatief verwijderen van de verstopping de enige mogelijkheid en de eigenaren wilden die graag benutten.
Zogezegd zo gedaan. Paraveterinair Kim Bekx en ik bereidden de operatie voor en vooral de beademing en lichaamstemperatuur moesten goed in de gaten worden gehouden, aangezien reptielen koudbloedig zijn.
Ik opende de buikhuid en de buikspieren en zag zo de “stenen”in de dik

e darm zitten. Via twee kleine snedes kon ik  ze verwijderen (zie foto), De darm werd vervolgens gesloten met een hechtdraad die zo dun als een haar is. De buik en huid volgden. Nadat de buik gesloten was hoopten we dat het diertje, dat nu zo’n 30 gram lichter was, snel zou ontwaken. Het verdovende gas isofluraan werd uitgezet en het hagedisje kreeg 100% zuurstof toegediend. De couveuse stond al opgewarmd klaar voor de verdere opvang. Het bleef nog even spannend maar na 5 minuten kwam er leven in de brouwerij! Zowel gekko als dierenarts hadden de inspanning overleefd en maakten het goed.

Na de eerste controle maakte Bernard (de gekko was ondertussen door de eigenaren naar me vernoemd) het goed maar maakte nog geen ontlasting. Ik was daar wel ongerust over aangezien darmen door uitrekking verlamd kunnen raken. Ook vreesde ik verklevingen in de buik die dezelfde problemen kunnen veroorzaken. Na 6 weken werd de buikhechting verwijderd en zag Bernard er goed uit. Toch kwam de ontlasting nog steeds niet goed op gang. Door massage van de buik één keer per week werd de darm geleegd. Herstel van verlamde darmen heeft tijd nodig en zal mogelijk nooit plaatsvinden. Gelukkig vonden de eigenaren het niet erg om Bernard te verplegen en hij zou zo toch een normaal leven kunnen leiden.

De eigenaren waren echter dolgelukkig toen na een revalidatie van 3 maanden Bernard weer zelfstandig ontlasting had, zonder verdere medicijnen. Het ziet er naar uit dat hij verder zal genezen en geen klachten zal overhouden aan dit avontuur.

Bernard Valkenburg
Dierenarts