Deel 114: Mijn eerste Stage

Mijn stage bij Dierenkliniek “Brouwhuis” was mijn eerste bij een dierenkliniek. Ik wist niet wat ik zou kunnen verwachten. Dus een stage doen was extra spannend. Ik volg de opleiding dierenverzorging dus veel hadden we nog niet geleerd over een dierenkliniek. De enige keer dat ik bij een dierenkliniek kwam was wanneer mijn hondje even langs moest. Dat was gelukkig niet vaak.

Mijn eerste dag was spannend. Met de trein naar Helmond, stoppen bij station Brouwhuis. Dan nog 10 minuten lopen naar de kliniek. Daar kreeg ik mijn witte jas. Toen mocht ik me nog aan iedereen voorstellen. Natuurlijk te veel namen om te onthouden. Al meteen kreeg ik vanalles te zien. Allemaal nieuwe dingen. Ik vond het erg interessant, maar het zag er af en toe ook moeilijk uit. Iedereen verzekerde mij ervan dat ik dit over een tijdje ook allemaal zou weten en kunnen. Ik twijfelde nog... En inderdaad na een tijdje kreeg ik steeds meer in de gaten hoe het allemaal in elkaar zat.

Nadat ik de basis werkzaamheden onder de knie kreeg, mocht ik steeds meer dingen doen. Dat was erg leuk! Je raakt zo steeds meer betrokken bij alle patiëntjes in de opname. Steeds beter begreep ik wat er met hun moest gebeuren. Het begint met de dieren naar de opname brengen. Daar worden ze eerst door de dierenarts nagekeken. Daarna geeft de dierenarts medicatie voor de operatie, bijvoorbeeld een slaapmiddel en pijnstiller. Na een operatie mocht ik de dieren nakijken. Je meet hun temperatuur, kijkt in hun oren en controleert of alles goed met ze gaat. Je mag ze verzorgen, knuffelen en geruststellen. Honden zitten meestal aan een riem en de kleinere dieren in hokjes. Die hokjes moeten dan ook steeds verschoond worden, net als de kattenbak die er in staat. De hele dag wordt gecontroleerd wat er met de dieren moet gebeuren, welke verzorging ze nodig hebben. Op de opnamekaart staat welke medicijnen of welk voer ze moeten krijgen. Al die kleine dingetjes blijken heel belangrijk te zijn.

Het fijne is dat je na een tijd ook meer verantwoordelijkheid krijgt. Bij iedere operatie mag je kijken. Soms is het nodig dat de dierenarts geholpen wordt. Zelf heb ik ook een keer steriel mogen helpen bij een knie operatie (de zogenaamde Voorste Kruisband Operatie). Je krijgt dan een mondkapje voor en een muts op je hoofd. Daarna moet je je handen wassen. Die worden vervolgens met spray gesteriliseerd. In de operatiekamer krijg je een steriele jas aan en steriele handschoenen. Je staat dus volledig ingepakt in de operatiekamer. De operatie duurde 2 uur lang, maar ik heb er geen moeite mee gehad. Ik vond het zelfs super leuk om er bij te mogen zijn. De dierenarts opende de knie en verwijderde de meniscus, de kruisband en hechtte de knie dicht met een speciale techniek. Met die hond ging het trouwens na de operatie al snel weer beter!

Nu is mijn stage voorbij. En ik heb het erg naar mijn zin gehad. Ik heb nu dan ook een zeer positief beeld van hoe het is om in een dierenkliniek te werken. Ik heb gezien hoe het gaat ‘achter de schermen’ in de praktijk en wat het beroep precies inhoudt. Ik moet na dit jaar een keuze maken voor mijn opleiding. Ik heb de keuze uit diermanagement of paraveterinair. Dankzij deze stage weet ik nu zeker welke richting ik ga kiezen, en ik denk dat die keuze ook wel duidelijk is.
 
Liefs,

Yvonne,

Stagiaire