Deel 117: Even iets anders...

Zomercolumn Dierenkliniek “Brouwhuis”

Normaal leest u hier een stuk over onze belevenissen op de praktijk. Hierin beschrijven we bijzondere gevallen en ziektebeelden. Naast ons werk op de kliniek zijn en blijven we dierenartsen maar houden we ons soms met heel andere dingen bezig. Voor mij zijn dat motoren en wel het rijden er op. Ik rij al zo’n 18 jaar motor en het help me uitstekend bij het ontspannen na een inspannende dag. Zelfs durf ik de parallel te trekken tussen diergeneeskunde en het repareren van mijn motor. Soms is het euvel meteen duidelijk: een lekke band, een gescheurd kuipdeel. Net als een hond of kat die binnengebracht wordt met een abces of wormen in de ontlasting. Het probleem is  meteen duidelijk. Je weet wat je moet doen om het te verhelpen. Zo zijn er ook gevallen waarbij het euvel misschien snel te verhelpen is, als je maar weet wat het probleem is. Als voorbeeld geef ik een geplande trip met 3 andere motorfanaten naar de Ardennen.

Motor gepoetst, vloeistoffen gecontroleerd, nieuwe voorband gemonteerd, alles tiptop. Net toen ik van de garage terugreed begon mijn 4 cylinder motor plotseling op 3 cylinders te lopen. Ik had net getankt en de brandstofkraan stond open….vreemd. Mijn huis haalde ik nog net en ik ben toen meteen in mijn motorboeken gaan kijken. Ik baalde als een stekker: als ik dit niet snel zou oplossen zou mijn motortrip niet doorgaan en de nu stijgende stress niet verdwijnen. Vol goede moed begon ik alles na te lopen. Kabels, brandstofleidingen en carburateurs, alles leek er goed uit te zien. Bij het vervangen van de bougies schrok ik me wezenloos. Uit cylinder nummer 2 kwam een zwarte vette bougie. Het grote motorboek gaf aan dat er dan olie moest lekken richting die cylinder. Tot overmaat van ramp startte de machine daarna helemaal niet meer. Met die “diagnose” ben ik gargagebedrijven gaan bellen voor een kostenraming voor de reparatie. Mijn stressniveau bereikte nieuwe hoogten toen ik de ramingen doorkreeg. Mijn motor kapot en een weekend verpest, ik zat in zak en as…dacht ik.

Ik gaf echter de moed niet op, samen met een motormaat gingen we de hele boel nog een keer langs. Alle vier de bougies er weer uit en nu zagen ze er goed uit, vreemd, want dat zou niet kloppen met mijn oorspronkelijke diagnose. Brandstofleidingen gecontroleerd, carburateurs schoongemaakt; Geen leven in de brouwerij. Op een gegeven moment zag ik een klein dun slangetje liggen waarvan ik niet zag waar het aan vast zou moeten zitten. Toen ik naging wat het was, bleek het een vacuümslang te zijn die ervoor zorgde dat de brandstof pas gaat vloeien wanneer de motor draait. Ik had het slangetje bij de eerste controle over het hoofd gezien. U raadt het vast al, slangetje vastgemaakt; probleem verholpen. Zonder kosten. Mijn motor loopt weer als een zonnetje en ik heb een prachtig weekend in de Ardennen gehad.

Door dit voorval heb ik veel geleerd over mijn motor maar ook over het doen van grondig onderzoek voordat je een diagnose stelt. Het is makkelijk ergens snel een diagnose op te plakken maar het stellen van de juiste diagnose heeft soms meer onderzoek nodig. Bij het onderzoeken van dieren moet je systematisch te werk gaan en geen enkel klein detail over het hoofd zien. Soms is het vinden van de juiste oplossing een kwestie van goed onderzoek en soms van een tweede of derde goed onderzoek. Want waar een probleem is, is een oplossing.

Ik wens u namens dierenkliniek “Brouwhuis” een fijne zomer toe,

Bernard Valkenburg
Dierenarts en Motorrijder