Deel 130: Broodje Brouwhuis

Het is nooit saai in onze kliniek. Je kunt er vanalles meemaken ….met dieren maar zeker ook met mensen….. Jaren geleden kwam er wel een heel wonderlijke klant in de kliniek. Mevrouw Jansen (een fictieve naam) had met haar fretje een afspraak in de Frettenkliniek. Ik was nog bezig met een fretje “achter” in de opname. Mevrouw moest daarom nog even wachten in de wachtkamer. Die tijd wordt meestal deels opgevangen doordat eigenaren dan een informatieformulier over de herkomst, voeding, huisvesting en klachten van hun fret invullen.

Ook voor deze nieuwe klant had de assistente achter de balie een formulier uitgedraaid. Maar mevrouw haalde een fototoestel uit haar tasje en begon driftig de wachtkamer, de balie en de administratie daarachter, te fotograferen. De assistente schrok van de heftigheid waarmee het gebeurde en liep naar “achter”, de opname om mij hierover te vertellen. Een nieuwe klant die zomaar alles in de kliniek begint te fotograferen voelt niet prettig en eigenlijk wel bedreigend. Ik liep naar de wachtkamer en vroeg enigszins geschrokken waarom ze dit aan doen was. Hierop verklaarde mevrouw Jansen dat ze de foto’s op “internet” ging zetten want het was een “schande” zoals het er hier uitzag. Het was totaal niet wat ze verwacht had. En waar was de bibliotheek.... Ik voelde de vlekken in mijn nek opkomen en de adrenaline door mijn aderen schieten. Mijn kliniek niet goed genoeg! Er zullen vast nog mooiere wachtkamers zijn, maar onze wachtkamer ziet er prima uit, is altijd schoon en ruim van opzet. De balie is klantvriendelijk en mijn assistentes zijn voorkomend en behulpzaam. Hoe durfde deze vrouw zo over onze kliniek te praten. De bibliotheek... dat was een ruimte voor de dierenartsen, niet voor de klanten. Ik verbood haar om nog verder foto’s te maken zonder mijn toestemming. De vrouw ging zitten en ik liep weer naar “achter” om daar stoom af te blazen.

Na enigszins afgekoeld te zijn besloot ik de vrouw met haar zieke fretje te helpen. Ik ben in staat om klanten die het te bont maken de deur te wijzen en te verzoeken om nooit meer een voet in de kliniek te zetten. In de 25 jaar dat ik dierenarts ben, heb ik dat een aantal keer gedaan. Maar meestal hebben die klanten zich dan echt behoorlijk misdragen, dat was in dit geval nog niet zo. Ze was op mijn verzoek om te stoppen met fotograferen ingegaan en gedroeg zich verder redelijk netjes. Ik riep haar in mijn fretten-behandelkamer... die is niet groot, best wel klein ja. Maar hij is prima. Ik besloot het er niet meer over te hebben en ik begon, een beetje stug, met het onderzoek van het zieke diertje. Een vrouwtje met een bijnierprobleem. Nog wat andere problemen erbij. Normaliter goed te behandelen in onze kliniek... maar ik zag mijn kans schoon om op een nette en verantwoorde manier deze vreemde klant aan een ander door te schuiven. De Universiteitskliniek zou mogelijk wel aan haar hooggespannen verwachtingen voldoen. Daar is ook een bibliotheek waar iedereen welkom is. Vol enthousiasme vertelde ik over de (destijds) nieuwe behandelmethode op de Universiteit, met het toen nog nieuwe implantaat. Mevrouw zag daar wel wat in...

Het fretje is daar behandeld en ik dacht dat ik mevrouw nooit meer in onze kliniek zou zien. Echter, tot mijn verbazing kwam ze een paar weken later met een ander fretje. Maar ondertussen wist ik wat er gaande was geweest. Wat was het geval, Mevrouw had op het “fretten-forum” geschreven dat ze naar de Frettenkliniek zou gaan met haar zieke fretje. Vervolgens had een fantasierijk bestuurslid van “Stichting de fret” mevrouw een beetje “geholpen” met wat informatie over onze kliniek, ook de plattegrond had ze er behulpzaam nog even bijgedaan.

Tekst op het fretten-forum:

Kijk even mee. Links is de entree. Als je meteen linksaf slaat, dan is daar de balie. Daar kun je je melden. Een stagiaire zal je vervolgens begeleiden naar de receptie (rechts). Daar zal je worden ingecheckt. Afhankelijk van hoeveel te vroeg je bent (of hoeveel het uitloopt) kun je plaatsnemen in het restaurant. Hier worden de befaamde Brouwhuis-broodjes geserveerd (een aanrader!!). Als je extreem te vroeg bent, kun je ook plaatsnemen in de bibliotheek. Maar hier mogen overigens geen fretten naar binnen, omdat die nogal eens de neiging hebben boekenkasten leeg te duwen.

In het midden (tussen het restaurant en de balszaal) is een ruimte met bedden. Als je een vermoeide reis achter de rug hebt, kun je hier uitrusten. Vlak voor je aan de beurt bent, word je via de intercom gevraagd naar de receptie te komen. Als je dan uiteindelijk aan de beurt bent, word je of in de Balszaal behandeld (je fret dan) of in de Blauwe Zaal. Dat is afhankelijk van het aantal fretten wat je bij je hebt.

Als ik zo vrij mag zijn om in te gaan op jullie date. Ik raad echt aan om in het restaurant plaats te nemen bij het raam. Daar heb je het mooiste uitzicht! En bij de receptie kun je elkaar eventueel laten omroepen, als je elkaar niet kan vinden...

Hanneke Moorman, Dierenarts