Deel 83: Help mijn hond is vergiftigd

Paniek
’s Middags gaat de telefoon. Een mevrouw in paniek aan de lijn. Sam de 8-jarige Labrador Retriever reu heeft plots last van braken en is erg suf. “Mijn zoontje van 10 jaar heeft hem een uur geleden uitgelaten. Sam is het struikgewas ingelopen om zijn behoefte te doen, maar mogelijk heeft hij daar ook wat gegeten. Kan hij vergiftigd zijn?” Een vraag die de dierenarts regelmatig gesteld wordt, maar gelukkig slechts in enkele gevallen ook waar blijkt te zijn. Toch is het bij een verdenking van een vergiftiging van groot belang zo snel mogelijk in te grijpen en de juiste behandeling in te stellen.

Gevaren in onze omgeving
Vergiftiging van uw huisdier komt met name voor doordat uw huisdier iets opeet. Zowel in ons eigen huis als daarbuiten liggen vaak veel, voor uw huisdier, gevaarlijke stoffen/materialen makkelijk binnen hun bereik. In huis kun je denken aan giftige planten (kerstroos), medicijnen en schadelijke en irriterende vloeistoffen (zoals schoonmaakmiddelen, water uit de wc met toiletblokjes, koelvloeistof, etc.). Ook buitenshuis hebben we te maken met schadelijke planten, stoffen en materialen.

Wie heeft dat gedaan
Soms wordt er door de getroffen eigenaren gesuggereerd dat hun huisdier opzettelijk is vergiftigd door iemand anders. Gelukkig komt dit zeer sporadisch voor. Houd in deze gevallen altijd in het achterhoofd dat onze trouwe huisdieren (m.n. hond en kat) beschikken over een zeer goed reukorgaan en een goede bewegelijkheid. Hierdoor kunnen ze gemakkelijk op gevaarlijke plaatsen komen, die wij als mensen vaak als onbereikbaar beschouwen.

Vergiftigd…Wat ziet u aan uw dier?
De verschijnselen die een vergiftigd dier kan vertonen treden meestal acuut op en  zijn sterk afhankelijk van het soort vergif en de hoeveelheid die ervan opgenomen is. De meest voorkomende verschijnselen zijn: speekselen, braken, diarree, neurologische verschijnselen en shock. Let op! Dit zijn de meest voorkomende verschijnselen, dus andere verschijnselen zijn ook mogelijk. Daarnaast willen wij u erop wijzen dat deze verschijnselen kunnen wijzen op een vergiftiging, maar zeker niet bewijzend zijn. Bovengenoemde verschijnselen worden ook gezien bij diverse andere aandoeningen.

Wat te doen
Een veel gehoord advies is dat je een dier zo snel mogelijk moet laten braken, maar dit is lang niet in alle gevallen de gouden tip. In sommige gevallen is het juist gevaarlijk om dieren te laten braken. Het belangrijkste in geval van (een mogelijke) vergiftiging is snel te reageren. Het beste is direct contact op te nemen met uw dierenarts en, indien mogelijk, te laten weten om welk vergif het gaat (neem de evt. verpakking mee). Uw dierenarts kan dan besluiten wat de beste aanpak is om de schadelijke effecten van het vergif zoveel mogelijk te voorkomen en de beste manier om het gif te verwijderen. Een vergiftiging is zeker niet altijd een verloren zaak, maar verlangt vaak een zeer intensieve behandeling. Vaak is het noodzakelijk het dier op te nemen en een infuus te geven om schadelijke stoffen zo snel mogelijk uit de bloedbaan te krijgen. Daarnaast is het in sommige gevallen ook mogelijk een antigif toe te dienen.

En Sam…
Sam is naar de kliniek gekomen voor onderzoek en behandeld voor een acute maag-darmontsteking. Reeds de volgende dag was het braken opgehouden en was Sam weer levendig en enthousiast.

Wouter Kranenbarg
Dierenarts

Previous page: Belevenissen | Next page: Deel 136: Punky: de kat met geluid uit zijn oor